düşe kalka devam ederken hayat yolundaki yolculuğuna
herkes bir yandan çelme takarken sen düş diye
her şey her olay her nesne inadına ayağına dolanırken
önün ani tümsek ve çukurlarla, engellerle doluyken
sen düşmemek için bütün enerji ve yeteneğini harcarken
sürekli tetikte dururken nerden yeni bir çelme gelecek diye
yeterli olmaz bu çabaların hiç biri ayakta durmaya.

ve birden öyle bir engel gelir ki
hepsinden çok daha tehlikelidir
çok daha can acıtıcıdır
düştüğünde kalkman belki de imkansız olanıdır.

en ağır darbeyi alarak düşersin.
bir daha hiç kalkmayacağını hissederek düşersin
her yerin kanayacak her yerin ayrı ayrı acıyacak
sızıyı vücudunun her noktasında hissedeceksindir

ama düştüğünde
dibe vurduğunda
hiç de öyle olmadığını görürsün aslında.
canın bile acımamıştır, kanayan yerin yoktur
ufak bi zonklama hissedersin sadece derinden
önemsiz panik yapmaya değmez bir zonklama

birden bütün beklentilerin sıfırlanır
kim ister ki pürüzsüz yolu,
var mıdır zaten çukuru tümseği çelmesi engeli olmayan düz yol,
hepsi pürüzlü ve tehlikeli değil midir illa ki biraz?
dağa tırmanmaya çalışmaktan iyi değil midir
engebeli yolda yürümeye
gelen çelmelere takılmadan devam etmeye çalışmak?
dağın yamacından düşup ölmenin yanında
nedir ki ufak tökezlemelerle, takılip düşup yeniden kalkmalarla
geçen bi yolculuk yapmak
herşeye rağmen yolculuğunu sürdürebilmek, devam edebilmek?

o engebeli yol birden güzel gelir gözüne
şükredersin haline
dağın yamacından uçuruma düşmekten kılpayı kurtulduysan artık
koyar mı sana düz yolda düşmek kalkmak
eğlenceli gelir.
düşmek normaldir
düşmeden atabildiğin her adımsa bir ödüldür adeta
uçurumdan düşmemişsindir ya aşağıya
ne önemi vardır o çelmelerin artık allah aşkına?

eskiden acıdan ağlaya ağlaya devam ettiğin o engebeli yol
artık bir ödüldür senin için
sevinerek yaptığın neşeli bir yolculuktur
bütün engebelerine rağmen
sekerek, hoplayarak ziplayarak devam ettiğin yoldur
iyi ki o yoldasındır
iyi ki vardır çukur ve tümseklerin ve çelmelerin
onlar olmasa ne kıymeti olurdu ki düşmeden attığın adımın?

evet artık sevmektesindir o zorlu yolu
ve allahın her günü şükretmektesindir
o tehlikeli yolda yürüme şansına sahip olduğun için.

billyta becomes an expert: how to use your experiences to make a friend happy?


billyta begins to figure out the functions of her experiences.

sometimes our TROUBLES don't only hurt, they even have some functions to make lives of people EASIER.

the thing is to know how to benefit the troubles. you can take lessons from your old troubles. you can give lessons to people through your troubles.
you can improve yourself, thanks to your troubles! you can make friends HAPPIER, special thanks to your troubles!

you'll know the value of your happy or even ordinary times, compared to your troubled times. you'll make people appreciate the happiness they have. the happiness that they haven't realized yet.

this method is successfully tested and strongly recommended. everyone should try it, firstly make himself/herself happy, then spread this happiness to people around him/her. once the happiness starts to spread over, it gets impossible to be stopped.

so, try it now, start to compare your ordinary times to your troubled times, become happy, share your old troubles with your friends, show them that they're not alone, make them feel better, feel better!
this is the key for a happier life.